Dit kan toch niet de bedoeling zijn VvAA ?

Als arts met schade aan uw auto bent u de patiënt van het schadeherstelbedrijf.
De problematiek in de Zorg loopt parallel aan die van de schadeherstelbranche. Door de sturing door verzekeraars staat het vakmanschap voor: “Wiens brood men eet, diens woord men spreekt!”
Maar de echte vakmensen zeggen: “Vakmanschap laat zich niet sturen door economisch gewin, en daarom wordt er niet gesneden in de kwaliteit en veiligheid!”

Ik begrijp werkelijk niet dat ruim 117.000 leden van VvAA accepteren dat hun vereniging met 2 maten aan het meten is?!
In de polisvoorwaarden van de VvAA Autoverzekering staat vermeld: “U wordt geconfronteerd met sanctie van € 400,- als herstel van schade niet, of niet door VvAA Schadeservice plaatsvindt.” U maakt zich allen sterk voor vrije artsenkeuze. Wij maken ons sterk voor een autoverzekering met vrije reparateurkeuze zonder sancties!

Keuzevrijheid is ook volgens VvAA een basisrecht van iedere patiënt.
En wat betekent het voor onze relatie met de patiënt als die keuzevrijheid vervalt of er hoge financiële sancties volgen?
Dat hoef ik u toch niet uit te leggen …..

Van vakmanschap naar “Wiens brood men eet, diens woord men spreekt”

Met dit oude spreekwoord slaan we de spijker op zijn kop binnen de schadeherstelmarkt. Er is al jaren een neerwaartse spiraal. Schadesturing door verzekeraars heeft een dominante plaats ingenomen. Maar de schadebranche heeft zelf toegestaan dat de verzekeraar op de stoel van werkaanbieder heeft plaats genomen. Met KPI’s en geautomatiseerde meetsystemen (Experate) kom je hoger in de ranking, wat meer gestuurde schades betekent. Schades worden gecalculeerd naar het systeem en niet meer hoe ze daadwerkelijk hersteld moeten worden. En calculeer je zoals de auto daadwerkelijk hersteld moet worden, dan presteer je onder de maat, dus dan word je keihard afgerekend en vlieg je eruit.

Maar het zijn de individuele schadeherstellers die te maken krijgen met landelijke centrale afspraken via de schadeketens, die zij op individueel niveau niet waar kunnen maken. Verzekeraar en expert bepalen de prijs en voor dat bedrag moet je het maar klaren. Rond de 60 % van deze schadeherstelbedrijven kampen met negatieve resultaten. Het schadeherstelbedrijf heeft geen mogelijkheid om te investering in opleidingen en uitrusting waardoor onze schadebranche zo direct een achterstand heeft op de snelle technologische ontwikkelingen die moderne auto’s doormaken.

Doordat dit sturingssysteem in stand wordt gehouden, verlegt de verzekeraar zijn grenzen. Zonder dat menig van ons het in de gaten heeft is de kwaliteitsnorm van goed tot uitstekend, afgezakt naar een magere voldoende. Foto’s die nog niet gepubliceerd mogen worden laten zelfs zien dat sommige auto’s zo slecht gerepareerd zijn, dat er al auto’s teruggekocht zijn door schadeherstelbedrijven/ketens. Een verzekeraar is risicodrager en geeft geen garantie!

Bedrijfsregeling 18 Verbond van Verzekeraars heeft geleidt tot nieuwe verdienmodellen voor verzekeraars. Samenwerkings-, tender- of inschrijffee’s en achteraf haast niet te traceren kick-back’s, worden verstrekt bovenop de scherpe prijsafspraken op ketenniveau.

De vakman wil nog steeds de auto herstellen conform fabrieksnormering. Maar er ontstaan conflictsituaties door bijvoorbeeld polisvoorwaarden van autobezitters die niet parallel lopen met de samenwerkingsovereenkomsten die verzekeraars sluiten met schadeherstelbedrijven. Omdat er minder marge op onderdelen zit en teveel korting wordt weggegeven moeten de schadeherstellers  “dode” bumpers, portieren, motorkappen en koplampen nu herstellen. Door prijsdruk en tijdsdruk betekent schadeherstel “klop hol en stort vol” omdat er anders te lang over de reparatie gedaan wordt, en niks meer verdiend wordt. Er wordt zo min mogelijk gedemonteerd en zoveel mogelijk afgeplakt. En uitspuiten is ook voor veel werkverschaffers “not done”. Kwaliteit en veiligheid zijn hierdoor niet langer meer gewaarborgd. En het schadeherstelbedrijf dat zijn werk nog wel goed wil uitvoeren, legt er zelf geld bij, met mogelijk uiteindelijk faillissement tot gevolg.

ABZ (monopolist) heeft de handen in elkaar geslagen met een aantal verzekeraars om te komen tot één gezamenlijk platform, het Volmacht Schade Platform. Profijt voor volmachtgevers, waarbij rekening is gehouden met de belangen van stakeholders waardoor iedereen maximaal kan excelleren. Volmachten willen de regiefunctie terug van de schadehersteller en de klant laten zien dat het volmacht bedrijf het voor de klant heeft geregeld. Het centraal dossier moet transparantie opleveren over alle afspraken die de verzekeraar met de schadehersteller heeft. Alle schades van de huidige reguliere sturingsconcepten worden langs de gebruikelijke weg uitgevoerd maar daarna wel inzichtelijk gemaakt in dit systeem.

Alles draait om macht en ego en geld. De consument kiest voor de goedkope autoverzekering omdat verzekeraars en vergelijkingssites hier handig op inspelen. De consument is zich niet bewust dat hij niet schadeloos wordt gesteld en dat er zelfs gesneden wordt in kwaliteit en veiligheid door schadesturing verzekeraar. Kennis is “macht” en daarom is het delen van kennis met autobezitters heel belangrijk. Het begint met autobezitters te wijzen op een autoverzekering met vrije reparateurkeuze zonder sancties. Deze is vaak maar een paar euro per maand duurder.

Achter de schermen wordt op dit moment gezamenlijk door diverse partijen een gedegen keuring ontwikkeld, de ASK, Auto Schade Keuring, waardoor voornoemde problemen zichtbaar en aangepakt worden. Gecombineerd met bijvoorbeeld Hiqure is kwaliteit en veiligheid gewaarborgd en wordt fraude tegengegaan.