De Schadeherstelbranche

Keuzes maken
Autoschadeherstellers moeten zelf keuzes kunnen maken, maar wel aan de hand van de juiste informatie.
Het spel speelt zich al lange tijd af op het commerciële en financiële vlak, onafhankelijk van het technische aspect.
Het is commercie boven alles, zelfs boven veiligheid en kwaliteit.

De juiste keuze is een gedurfde keuze
Aan de hand van juiste informatie kan een schadehersteller individueel pas de beste keuzes maken. Maar veel schadeherstellers vertrouwen nu vaak op medewerkers van externe partijen die veelal hun eigen ding doen, dubbele agenda’s hebben en daardoor niet eerlijk tegen je zijn. Werkend voor corporate organisaties, waar het gaat om de hoeveelheid omzet die ze nog over de rug van de schadehersteller kunnen verdienen. Deze mensen hebben niet het beste voor met de schadeherstelbedrijven, het zijn tenslotte commerciële marktbewegingen.

Neutraal positioneren in de markt
De strijd waar het nu om gaat is eigenlijk alleen maar op het commerciële vlak tussen het merkgericht – en universele kanaal, maar ook verzekeraars natuurlijk en de brancheorganisatie(s), zelfs leveranciers bemoeien zich ermee. En als het om commercieel gaat dan gaat het dus om geld. Geld is een belang,  maar het belang geld zegt niks over de technische kwaliteit van een reparatie. Dat is heel iets anders. Dit is appels met peren vergelijken.

Technisch aspect

Het technische aspect is superbelangrijk, en in principe maakt het niet uit of je een merkgerelateerd- of universeel schadeherstelbedrijf bent.
Het merkgerichte kanaal profileert zich op commerciële speerpunten als: “wij kennen uw auto; wij kennen uw merk als geen ander; onze mensen zijn er voor opgeleid; wij hebben de speciale apparatuur”. Maar dat wil niet zeggen dat de universele schadeherstelbedrijven deze kennis niet hebben. Daarom is het zo belangrijk dat deze goed geschoold zijn en (bij)blijven.

Conclusie
De schadeherstelbranche zijn alle schadeherstelbedrijven, vakmensen, specialisten, en het is een ambacht.
Als je de schadeherstelbranche puur vanuit het technische oogpunt bekijkt en analyseert, en dus niet vanuit de commercie, dan is het feit dat je drie kernzaken nodig hebt om  kwalitatief goed schadeherstel te leveren:

1)     kennis en kunde (vakmanschap)
2)    equipment
3)    technische informatie

Ongeacht of het een dealerkanaal, merkgericht kanaal of universeel kanaal is, ze hebben allemaal kennis nodig.
Kennis daar draait het om!

 

Schadeherstel – het roer moet om!

Waarom doe je wat je nu doet, en waarom doe je het op deze manier? Als je morgen de kans krijgt om opnieuw je schadeherstelbedrijf te starten, vertel mij dan eens precies in detail hoe dit schadeherstelbedrijf eruit ziet. Waarom afwachten in plaats van doen?!

Grote organisaties zijn ten dode opgeschreven.
Ze zijn te log om zich aan te passen aan een nieuwe tijd. En echte innovatie zal nooit komen van de grootste bedrijven. De beste bedrijven worden opgericht op een zolderkamer of in de garage met goede ideeën om de wereld te veranderen. Passie, expertise en gedrevenheid in waarin jij als vakman echt geloofd. Ga vanuit je eigen kracht werken. Waarom doen we alles zoals we het nu doen? Laat je niks wijsmaken door anderen, maar vertrouw op je eigen expertise en kennis. Als we allemaal geloven in wat de “pakken” zeggen, dan wordt het je waarheid. Maar in deze huidige “heers en verdeel” cultuur kunnen wij gezamenlijk een doorbraak bewerkstelligen. Niet als individu, maar door te staan waar we altijd voor hebben gestaan – vakmanschap. En als je eerlijk bent: stop met je vakmanschap te verloochenen!

De huisvestigingskosten rijzen de pan uit voor grote schadeherstelbedrijven in vaak prachtige glazen paleizen. Deze grote bedrijven hebben zich in het verleden aangesloten bij schadeketens, welke georganiseerd vanuit militaire principes, gericht op het winnen van de oorlog en het verzamelen van bezit, financieel ondersteund door externe partijen die hier ook weer belangen in hebben. De geschiedenis toont dit al eeuwenlang aan. Op het moment dat je schadeherstelbedrijf groeit, komt de “old boy’s club” binnen en is het gedaan met je wijsheid en passie. Er wordt geroepen even aan de kant jongens, voortaan is dit een serieus bedrijf. Er wordt geld verzameld waarvan overnames worden gepleegd waarvan niemand weet of ze nodig zijn. Macht en ego overheersen en er wordt ingespeeld op angst. Ja maar, en wat als ik de boot mis.

Het is belangrijk de juiste vragen te stellen en door te vragen.
Tot nu toe losten we uitdagingen op door slim te handelen. Maar slim is niet meer genoeg om te overleven. Onze kleine kinderen blijven doorvragen. Leer hiervan, en vraag ook door. Vraag naar het waarom van de manier waarop zaken geregeld zijn. De eerste keer zal degene het antwoord klaar hebben, de tweede keer zal het al moeilijker worden, en het derde antwoord, zal je nooit geven worden. Die laatste vraag moet ertoe leiden dat je vastgeroeste patronen kunt loslaten.

Resultaat bepaalt.
Waarom zou je jaarlijks hogere targets stellen? Als je volgend jaar meer schadeomzet wil hebben zal dat leiden tot een grotere belasting van alle medewerkers. En waarvoor? Voor meer winst. Dat lijkt slim. Allereerst laten de schadeherstellers zich nog steeds misleiden door te kijken naar omzet. Maar wat heb je aan omzet als je eind van het jaar onderaan de streep niks overhoud, of nog erger alleen maar verlies draait.

Waarom zou je überhaupt mensen aannemen? Omdat je ze dan volledig onder controle hebt? Alsof parttimers en freelancers meteen met bedrijfsgeheimen naar de concurrent stappen? Zo zitten mensen niet in elkaar. Als we een nieuw bedrijf starten vragen we ons altijd af: wie moeten we echt voor de lange termijn aannemen? Dat is dan hooguit 10 tot 15 procent van de mensen. Het is veel slimmer om alles in te kopen: mensen, kennis, productiecapaciteit. Je hebt alleen de mensen nodig die de strategie uitzetten voor de lange termijn, plus de mensen die alle outsourcedeals sluiten en de kennis moeten hebben van de markt, de techniek en het bedrijf zelf.

De managers weten niet beter en zijn bang om hun comfortzone te verlaten. Maar langzaam maar zeker zullen ze uitsterven, als ze zich niet aanpassen.

Werk vanuit je eigen kracht en laat je niet misleiden door de “pakken” die het zogenaamd allemaal beter weten. Het is de heers en verdeel cultuur die wij met elkaar gaan doorbreken. 

Alles anders!

Hoe meer je zaken doet met verzekeraars hoe meer je jezelf afvraagt: “is dit nu een integere zakenpartner of een wolf in schaapskleren?” Van één zaak ben je verzekerd: Je winst daalt!

Strategisch hebben ze in de loop der jaren zoveel mogelijk schadeherstelbedrijven aan zich weten te binden en verbinden, maar zodanig, dat de ondernemers ook echt geen kant meer op kunnen. Het lijkt mij dat je hier verdomd bedonderd uit komt als schadehersteller. Hoe meer samenwerkingscontracten je met verzekeraars hebt, hoe meer je winst daalt. Eigenlijk moet je verzekeraars zover mogelijk van je vandaan houden.

In een fatsoenlijke markt staat vrije concurrentie op de markt voorop, wat goed is voor de eigenaar van de auto, wat goed is voor de ondernemers, en wat goed is voor de prijs. De huidige markt zoals hierboven beschreven wil je niet hebben, daar ben ik heilig van overtuigd.

Schadeherstel is een ambacht en staat voor kwaliteit en veiligheid. De benodigde ingrediënten: passie voor het werk, vakkennis, authenticiteit en het streven van de ambachtsman naar eeuwige perfectie. De klant heeft vertrouwen in de vakspecialist.

Ik vind dan ook dat onze insteek moet zijn dat wij met elkaar om tafel gaan zitten met als doel om bij schadeherstel de kwaliteit en veiligheid te waarborgen tegen een gezond tarief, met een eerlijke en open concurrentie. Dit betekent concreet dat ondernemers vrij kunnen onderhandelen en dat de klant hier maximaal van kan profiteren en dat ook blijkt dat schadeherstellers in het eigen rendement en netto winst wat meer ruimte krijgen.

Verzekeraars gaan voor shareholders value, maar in een tijd dat het maatschappelijk het niet meer gepikt wordt dat er misbruik gemaakt wordt door de grote partij tegenover de enkeling. Autoverzekeringen de nieuwe woekerpolissen – Juridisch komt de verzekeraar hier misschien nog mee weg omdat ze zich aan sommige regels houdt. Maar maatschappelijk zeggen we inmiddels met z’n allen dat niet meer zo moet, en dit willen we ook niet meer in onze maatschappij.

Als je dan kijkt naar de rol van de schadeherstellers dan is het makkelijk om te zeggen: “ons treft geen blaam, verzekeraars hadden het anders moeten doen.” Maar ik hoor ook geregeld van schadeherstellers, die zich hebben georganiseerd in een keten, dat zij in een situatie zijn gemanoeuvreerd dat hun omzet grotendeels afhankelijk is van de werkverdeling van de verzekeraar.
Maar hoe loyaal zijn verzekeraars naar de ondernemers?!

Het is de rol van iedere schadehersteller te streven naar een gezonde, professionele, fatsoenlijke en toekomstbestendige schadebranche. Maar wel degelijk in een rol waarbij we de afhankelijk van verzekeraars willen terugdringen.

Het verschil in inzicht met verzekeraars mag, als je maar in gesprek blijft met elkaar. Daarom helpen we met meer transparantie in zaken als autoverzekeringen op inhoud polisvoorwaarden. Ook verzekeren is een specialisatie. Ook hier gaat het om kwaliteit en mag niet de prijs leidend zijn.

In mijn ogen moet elke schadehersteller zijn verantwoordelijkheid weer eens pakken, het gewoon gaan doorzien. Inzien dat de binding met verzekeraars niet altijd ideaal is. De gemiddelde schadehersteller ondertekent alles ‘blind’ om maar verzekerd te zijn van de sturing van verzekeraars.

Om deze branche weer gezond te krijgen vind ik, dat we weer terug moeten naar de basis. De verzekeraar moet verzekeraar zijn. De schadehersteller moet weer terug naar het zich opstellen als ondernemer. En de autobezitter moet zelf kunnen bepalen waar zijn auto hersteld wordt.

Maar ook jij bepaalt wat er bij autoschade gebeurt!

Dit kan toch niet de bedoeling zijn VvAA ?

Als arts met schade aan uw auto bent u de patiënt van het schadeherstelbedrijf.
De problematiek in de Zorg loopt parallel aan die van de schadeherstelbranche. Door de sturing door verzekeraars staat het vakmanschap voor: “Wiens brood men eet, diens woord men spreekt!”
Maar de echte vakmensen zeggen: “Vakmanschap laat zich niet sturen door economisch gewin, en daarom wordt er niet gesneden in de kwaliteit en veiligheid!”

Ik begrijp werkelijk niet dat ruim 117.000 leden van VvAA accepteren dat hun vereniging met 2 maten aan het meten is?!
In de polisvoorwaarden van de VvAA Autoverzekering staat vermeld: “U wordt geconfronteerd met sanctie van € 400,- als herstel van schade niet, of niet door VvAA Schadeservice plaatsvindt.” U maakt zich allen sterk voor vrije artsenkeuze. Wij maken ons sterk voor een autoverzekering met vrije reparateurkeuze zonder sancties!

Keuzevrijheid is ook volgens VvAA een basisrecht van iedere patiënt.
En wat betekent het voor onze relatie met de patiënt als die keuzevrijheid vervalt of er hoge financiële sancties volgen?
Dat hoef ik u toch niet uit te leggen …..

Van vakmanschap naar “Wiens brood men eet, diens woord men spreekt”

Met dit oude spreekwoord slaan we de spijker op zijn kop binnen de schadeherstelmarkt. Er is al jaren een neerwaartse spiraal. Schadesturing door verzekeraars heeft een dominante plaats ingenomen. Maar de schadebranche heeft zelf toegestaan dat de verzekeraar op de stoel van werkaanbieder heeft plaats genomen. Met KPI’s en geautomatiseerde meetsystemen (Experate) kom je hoger in de ranking, wat meer gestuurde schades betekent. Schades worden gecalculeerd naar het systeem en niet meer hoe ze daadwerkelijk hersteld moeten worden. En calculeer je zoals de auto daadwerkelijk hersteld moet worden, dan presteer je onder de maat, dus dan word je keihard afgerekend en vlieg je eruit.

Maar het zijn de individuele schadeherstellers die te maken krijgen met landelijke centrale afspraken via de schadeketens, die zij op individueel niveau niet waar kunnen maken. Verzekeraar en expert bepalen de prijs en voor dat bedrag moet je het maar klaren. Rond de 60 % van deze schadeherstelbedrijven kampen met negatieve resultaten. Het schadeherstelbedrijf heeft geen mogelijkheid om te investering in opleidingen en uitrusting waardoor onze schadebranche zo direct een achterstand heeft op de snelle technologische ontwikkelingen die moderne auto’s doormaken.

Doordat dit sturingssysteem in stand wordt gehouden, verlegt de verzekeraar zijn grenzen. Zonder dat menig van ons het in de gaten heeft is de kwaliteitsnorm van goed tot uitstekend, afgezakt naar een magere voldoende. Foto’s die nog niet gepubliceerd mogen worden laten zelfs zien dat sommige auto’s zo slecht gerepareerd zijn, dat er al auto’s teruggekocht zijn door schadeherstelbedrijven/ketens. Een verzekeraar is risicodrager en geeft geen garantie!

Bedrijfsregeling 18 Verbond van Verzekeraars heeft geleidt tot nieuwe verdienmodellen voor verzekeraars. Samenwerkings-, tender- of inschrijffee’s en achteraf haast niet te traceren kick-back’s, worden verstrekt bovenop de scherpe prijsafspraken op ketenniveau.

De vakman wil nog steeds de auto herstellen conform fabrieksnormering. Maar er ontstaan conflictsituaties door bijvoorbeeld polisvoorwaarden van autobezitters die niet parallel lopen met de samenwerkingsovereenkomsten die verzekeraars sluiten met schadeherstelbedrijven. Omdat er minder marge op onderdelen zit en teveel korting wordt weggegeven moeten de schadeherstellers  “dode” bumpers, portieren, motorkappen en koplampen nu herstellen. Door prijsdruk en tijdsdruk betekent schadeherstel “klop hol en stort vol” omdat er anders te lang over de reparatie gedaan wordt, en niks meer verdiend wordt. Er wordt zo min mogelijk gedemonteerd en zoveel mogelijk afgeplakt. En uitspuiten is ook voor veel werkverschaffers “not done”. Kwaliteit en veiligheid zijn hierdoor niet langer meer gewaarborgd. En het schadeherstelbedrijf dat zijn werk nog wel goed wil uitvoeren, legt er zelf geld bij, met mogelijk uiteindelijk faillissement tot gevolg.

ABZ (monopolist) heeft de handen in elkaar geslagen met een aantal verzekeraars om te komen tot één gezamenlijk platform, het Volmacht Schade Platform. Profijt voor volmachtgevers, waarbij rekening is gehouden met de belangen van stakeholders waardoor iedereen maximaal kan excelleren. Volmachten willen de regiefunctie terug van de schadehersteller en de klant laten zien dat het volmacht bedrijf het voor de klant heeft geregeld. Het centraal dossier moet transparantie opleveren over alle afspraken die de verzekeraar met de schadehersteller heeft. Alle schades van de huidige reguliere sturingsconcepten worden langs de gebruikelijke weg uitgevoerd maar daarna wel inzichtelijk gemaakt in dit systeem.

Alles draait om macht en ego en geld. De consument kiest voor de goedkope autoverzekering omdat verzekeraars en vergelijkingssites hier handig op inspelen. De consument is zich niet bewust dat hij niet schadeloos wordt gesteld en dat er zelfs gesneden wordt in kwaliteit en veiligheid door schadesturing verzekeraar. Kennis is “macht” en daarom is het delen van kennis met autobezitters heel belangrijk. Het begint met autobezitters te wijzen op een autoverzekering met vrije reparateurkeuze zonder sancties. Deze is vaak maar een paar euro per maand duurder.

Achter de schermen wordt op dit moment gezamenlijk door diverse partijen een gedegen keuring ontwikkeld, de ASK, Auto Schade Keuring, waardoor voornoemde problemen zichtbaar en aangepakt worden. Gecombineerd met bijvoorbeeld Hiqure is kwaliteit en veiligheid gewaarborgd en wordt fraude tegengegaan.

Authentiek door vakmanschap

“Vakmanschap is waar het om draait”, zo ook in de schadeherstelbranche.
Iedereen weet dat op dit moment vakmanschap in onze branche vooral staat voor: “Wiens brood men eet, diens woord men spreekt”.

Maar de echte vakmensen zeggen: “Vakmanschap laat zich niet sturen door economisch gewin, en daarom wordt er niet gesneden in de kwaliteit!” Door overheersend “kuddegedrag” is het schadeherstelbedrijf dat staat voor zijn vakmanschap authentiek.

De ondernemer zal zelf zijn keuzes moeten maken. Mijn mening is: “een ondernemer die zijn vakmanschap verloochent is geen ondernemer meer. Maar jij bepaalt.