Alles anders!

Hoe meer je zaken doet met verzekeraars hoe meer je jezelf afvraagt: “is dit nu een integere zakenpartner of een wolf in schaapskleren?” Van één zaak ben je verzekerd: Je winst daalt!

Strategisch hebben ze in de loop der jaren zoveel mogelijk schadeherstelbedrijven aan zich weten te binden en verbinden, maar zodanig, dat de ondernemers ook echt geen kant meer op kunnen. Het lijkt mij dat je hier verdomd bedonderd uit komt als schadehersteller. Hoe meer samenwerkingscontracten je met verzekeraars hebt, hoe meer je winst daalt. Eigenlijk moet je verzekeraars zover mogelijk van je vandaan houden.

In een fatsoenlijke markt staat vrije concurrentie op de markt voorop, wat goed is voor de eigenaar van de auto, wat goed is voor de ondernemers, en wat goed is voor de prijs. De huidige markt zoals hierboven beschreven wil je niet hebben, daar ben ik heilig van overtuigd.

Schadeherstel is een ambacht en staat voor kwaliteit en veiligheid. De benodigde ingrediënten: passie voor het werk, vakkennis, authenticiteit en het streven van de ambachtsman naar eeuwige perfectie. De klant heeft vertrouwen in de vakspecialist.

Ik vind dan ook dat onze insteek moet zijn dat wij met elkaar om tafel gaan zitten met als doel om bij schadeherstel de kwaliteit en veiligheid te waarborgen tegen een gezond tarief, met een eerlijke en open concurrentie. Dit betekent concreet dat ondernemers vrij kunnen onderhandelen en dat de klant hier maximaal van kan profiteren en dat ook blijkt dat schadeherstellers in het eigen rendement en netto winst wat meer ruimte krijgen.

Verzekeraars gaan voor shareholders value, maar in een tijd dat het maatschappelijk het niet meer gepikt wordt dat er misbruik gemaakt wordt door de grote partij tegenover de enkeling. Autoverzekeringen de nieuwe woekerpolissen – Juridisch komt de verzekeraar hier misschien nog mee weg omdat ze zich aan sommige regels houdt. Maar maatschappelijk zeggen we inmiddels met z’n allen dat niet meer zo moet, en dit willen we ook niet meer in onze maatschappij.

Als je dan kijkt naar de rol van de schadeherstellers dan is het makkelijk om te zeggen: “ons treft geen blaam, verzekeraars hadden het anders moeten doen.” Maar ik hoor ook geregeld van schadeherstellers, die zich hebben georganiseerd in een keten, dat zij in een situatie zijn gemanoeuvreerd dat hun omzet grotendeels afhankelijk is van de werkverdeling van de verzekeraar.
Maar hoe loyaal zijn verzekeraars naar de ondernemers?!

Het is de rol van iedere schadehersteller te streven naar een gezonde, professionele, fatsoenlijke en toekomstbestendige schadebranche. Maar wel degelijk in een rol waarbij we de afhankelijk van verzekeraars willen terugdringen.

Het verschil in inzicht met verzekeraars mag, als je maar in gesprek blijft met elkaar. Daarom helpen we met meer transparantie in zaken als autoverzekeringen op inhoud polisvoorwaarden. Ook verzekeren is een specialisatie. Ook hier gaat het om kwaliteit en mag niet de prijs leidend zijn.

In mijn ogen moet elke schadehersteller zijn verantwoordelijkheid weer eens pakken, het gewoon gaan doorzien. Inzien dat de binding met verzekeraars niet altijd ideaal is. De gemiddelde schadehersteller ondertekent alles ‘blind’ om maar verzekerd te zijn van de sturing van verzekeraars.

Om deze branche weer gezond te krijgen vind ik, dat we weer terug moeten naar de basis. De verzekeraar moet verzekeraar zijn. De schadehersteller moet weer terug naar het zich opstellen als ondernemer. En de autobezitter moet zelf kunnen bepalen waar zijn auto hersteld wordt.

Maar ook jij bepaalt wat er bij autoschade gebeurt!

Dit kan toch niet de bedoeling zijn VvAA ?

Als arts met schade aan uw auto bent u de patiënt van het schadeherstelbedrijf.
De problematiek in de Zorg loopt parallel aan die van de schadeherstelbranche. Door de sturing door verzekeraars staat het vakmanschap voor: “Wiens brood men eet, diens woord men spreekt!”
Maar de echte vakmensen zeggen: “Vakmanschap laat zich niet sturen door economisch gewin, en daarom wordt er niet gesneden in de kwaliteit en veiligheid!”

Ik begrijp werkelijk niet dat ruim 117.000 leden van VvAA accepteren dat hun vereniging met 2 maten aan het meten is?!
In de polisvoorwaarden van de VvAA Autoverzekering staat vermeld: “U wordt geconfronteerd met sanctie van € 400,- als herstel van schade niet, of niet door VvAA Schadeservice plaatsvindt.” U maakt zich allen sterk voor vrije artsenkeuze. Wij maken ons sterk voor een autoverzekering met vrije reparateurkeuze zonder sancties!

Keuzevrijheid is ook volgens VvAA een basisrecht van iedere patiënt.
En wat betekent het voor onze relatie met de patiënt als die keuzevrijheid vervalt of er hoge financiële sancties volgen?
Dat hoef ik u toch niet uit te leggen …..

Van vakmanschap naar “Wiens brood men eet, diens woord men spreekt”

Met dit oude spreekwoord slaan we de spijker op zijn kop binnen de schadeherstelmarkt. Er is al jaren een neerwaartse spiraal. Schadesturing door verzekeraars heeft een dominante plaats ingenomen. Maar de schadebranche heeft zelf toegestaan dat de verzekeraar op de stoel van werkaanbieder heeft plaats genomen. Met KPI’s en geautomatiseerde meetsystemen (Experate) kom je hoger in de ranking, wat meer gestuurde schades betekent. Schades worden gecalculeerd naar het systeem en niet meer hoe ze daadwerkelijk hersteld moeten worden. En calculeer je zoals de auto daadwerkelijk hersteld moet worden, dan presteer je onder de maat, dus dan word je keihard afgerekend en vlieg je eruit.

Maar het zijn de individuele schadeherstellers die te maken krijgen met landelijke centrale afspraken via de schadeketens, die zij op individueel niveau niet waar kunnen maken. Verzekeraar en expert bepalen de prijs en voor dat bedrag moet je het maar klaren. Rond de 60 % van deze schadeherstelbedrijven kampen met negatieve resultaten. Het schadeherstelbedrijf heeft geen mogelijkheid om te investering in opleidingen en uitrusting waardoor onze schadebranche zo direct een achterstand heeft op de snelle technologische ontwikkelingen die moderne auto’s doormaken.

Doordat dit sturingssysteem in stand wordt gehouden, verlegt de verzekeraar zijn grenzen. Zonder dat menig van ons het in de gaten heeft is de kwaliteitsnorm van goed tot uitstekend, afgezakt naar een magere voldoende. Foto’s die nog niet gepubliceerd mogen worden laten zelfs zien dat sommige auto’s zo slecht gerepareerd zijn, dat er al auto’s teruggekocht zijn door schadeherstelbedrijven/ketens. Een verzekeraar is risicodrager en geeft geen garantie!

Bedrijfsregeling 18 Verbond van Verzekeraars heeft geleidt tot nieuwe verdienmodellen voor verzekeraars. Samenwerkings-, tender- of inschrijffee’s en achteraf haast niet te traceren kick-back’s, worden verstrekt bovenop de scherpe prijsafspraken op ketenniveau.

De vakman wil nog steeds de auto herstellen conform fabrieksnormering. Maar er ontstaan conflictsituaties door bijvoorbeeld polisvoorwaarden van autobezitters die niet parallel lopen met de samenwerkingsovereenkomsten die verzekeraars sluiten met schadeherstelbedrijven. Omdat er minder marge op onderdelen zit en teveel korting wordt weggegeven moeten de schadeherstellers  “dode” bumpers, portieren, motorkappen en koplampen nu herstellen. Door prijsdruk en tijdsdruk betekent schadeherstel “klop hol en stort vol” omdat er anders te lang over de reparatie gedaan wordt, en niks meer verdiend wordt. Er wordt zo min mogelijk gedemonteerd en zoveel mogelijk afgeplakt. En uitspuiten is ook voor veel werkverschaffers “not done”. Kwaliteit en veiligheid zijn hierdoor niet langer meer gewaarborgd. En het schadeherstelbedrijf dat zijn werk nog wel goed wil uitvoeren, legt er zelf geld bij, met mogelijk uiteindelijk faillissement tot gevolg.

ABZ (monopolist) heeft de handen in elkaar geslagen met een aantal verzekeraars om te komen tot één gezamenlijk platform, het Volmacht Schade Platform. Profijt voor volmachtgevers, waarbij rekening is gehouden met de belangen van stakeholders waardoor iedereen maximaal kan excelleren. Volmachten willen de regiefunctie terug van de schadehersteller en de klant laten zien dat het volmacht bedrijf het voor de klant heeft geregeld. Het centraal dossier moet transparantie opleveren over alle afspraken die de verzekeraar met de schadehersteller heeft. Alle schades van de huidige reguliere sturingsconcepten worden langs de gebruikelijke weg uitgevoerd maar daarna wel inzichtelijk gemaakt in dit systeem.

Alles draait om macht en ego en geld. De consument kiest voor de goedkope autoverzekering omdat verzekeraars en vergelijkingssites hier handig op inspelen. De consument is zich niet bewust dat hij niet schadeloos wordt gesteld en dat er zelfs gesneden wordt in kwaliteit en veiligheid door schadesturing verzekeraar. Kennis is “macht” en daarom is het delen van kennis met autobezitters heel belangrijk. Het begint met autobezitters te wijzen op een autoverzekering met vrije reparateurkeuze zonder sancties. Deze is vaak maar een paar euro per maand duurder.

Achter de schermen wordt op dit moment gezamenlijk door diverse partijen een gedegen keuring ontwikkeld, de ASK, Auto Schade Keuring, waardoor voornoemde problemen zichtbaar en aangepakt worden. Gecombineerd met bijvoorbeeld Hiqure is kwaliteit en veiligheid gewaarborgd en wordt fraude tegengegaan.